En toen waren ze weg

Ja, toen waren de amandels weg, poef, verdwenen, wel uhm... zo pooef ging het nu ook weer niet echt. Een operatie-tje verder waren ze weg, zo is het meer gegaan.
Amandels weg, gedaan met samenwerken en vooral tegen te werken, woot woot! Neuspoliepen ook opgekuist, allemaal in één keer, zodat we efkes thuis zaten, suf te zijn van 3 uur narcose, van de pijnstillers, maar iedereen zegt dan: oh het zal zo veel beter zijn zonder, dus daar hoop ik in ieder geval ook op!
Foto's van net na de operatie zijn weinig interessant, maar ik heb wel nog een mutsje gehaakt voor onze babygirl!

 Mijn model wilde niet goed meewerken voor de eerste foto..

Voor het tweede mutsje wel, het zouden konijnenoortjes moeten voorstellen, maar ik vind het precies meer hondenoortjes..

En ja, mijn haakgerief zit in een doos met Crafty crap op :)

En de nieuwe hobby ging dan door

Ja, ongelooflijk maar waar, het haken bevalt mij wel, dus het volgende projectje kon beginnen. Dit keer een muts voor de kleine meid...

Haken met een dubbele draad, geen idee wat ze er mee bedoelde, maar ik startte toch. Om na een rij of 10 te ontdekken dat dit geen soort van draad is, maar het effectief haken is met twee draden, ik had het kunnen weten... Maar oefening baart kunst, dus opnieuw! Ik denk dat ik 3 keer opnieuw ben begonnen! 

Maar het resultaat mag er toch wel zijn, althans voor een tweede poging tot iets :)

Nog wat fotokes? Na de break!

De nieuwe hobby

Ik had het reeds vermeld, en nu dus meer erover, de nieuwe hobby!

Een tijdje terug, zag ik in het foldertje van den Aldi, haaksetjes, en ik dacht, hey, waarom niet eens proberen, dus ik 3 setjes gaan halen, een uil, een rendier en een muts... Klein starten, en vooral nog niet te veel investeren, want wie weet ben ik het na twee rijen al beu!

Maar daar gingen we dus, met als eerste uitdaging, het uiltje. Simpel principe, je haakt de voorkant, verschillende kleurtjes, en de achterkant is gewoon een soort stof/vilt dat er tegenaan genaaid wordt.

En dan het resultaat...

Tja, een eerste probeersel dus, met redelijk wat fouten, zo heb ik iedere keer op het einde van een rij de losse steek vergeten om mijn uiltje deftig te kunnen draaien, en zo ziet het bekje er niet zo denderend uit. Maar ik heb het toch gedaan, en afgewerkt! Met floskes op de oortjes en al...

Dus je, van proberen kan je leren, dus het was 'op weg naar de volgende creatie', en die is er ondertussen ook al, maar dat is voor een volgende keer :)

De meest late wensen van het jaar!

Veel later kan toch niet meer... maar toch hier zijn ze dan...

Voor iedereen een spetterend 2016!

En hopelijk wat meer blogposts dit jaar van mijn kant dus, we kunnen maar proberen natuurlijk, maar ja, het is altijd druk en ik heb een nieuwe hobby, meer daarover later!

The most wonderful time of the year

Zo noemen ze de Kerstperiode toch, niet? Ik vind het in ieder geval iets hebben, overal lichtjes (ook al valt het in onze wijk wat tegen, slechts 3 huizen met lichtjes!), de kerstboom in huis, pakjes verzamelen, en jaja, en snel kruipende baby, die is er ook.

Hoe gaat dat nu met de kruipbaby en de kerstboom? Super eigenlijk, we hebben het woordje 'neen' geleerd, en nu zit ze mooi voor de boom te wijzen en te schudden met haar hoofdje, zalig toch :)

Maar iets anders, ondertussen is de Sint ook gepasseerd, en hoe moet ik het zeggen, ons klein popje was geen superfan...

Het cadeautje, dat was dan weer wel goed bevonden, ze hield het vast tot we thuis waren :D

Binnenkort...

Is het weer tijd om de kerstboom te zetten, nu het midden november is, mag je daar toch al eens over beginnen dromen, niet...
Zeker als de Sint al gepasseerd is, en gezien wij de enige echte Sint-Maarten hebben op 11 november, wordt de kerstboom binnen 2 weken, altijd iets om naar uit te zien! Ik vraag mij alleen af hoe dit zal gaan, met een kruipende baby in huis, spannend!

Niets is nog veilig, de handtas wordt ook meermaals geïnspecteerd, zie dat gezichtje, je kan toch niet anders dan ze te laten doen hé.

 Zoals overal waarschijnlijk moeten ze wel met zo een dingen spelen, want speelgoed, dat hebben ze niet...

Nieuw bloed in de ren

Na het jammere nieuws van Pistache, hebben we beslist om Tajine niet te lang alleen te laten zitten, dus een paar weekjes geleden trokken we naar de vogelmarkt in Gent...
En daar vonden we, en kochten we twee nieuwe kippetjes!
Meet Ginger en Olive! (Ginger is de bruine, Olive is de grote grijze).

Ik had een drama verwacht, nieuwe kippen bij een oude kip zetten, maar alles is rustig verlopen. Ons Tajine maakte haar wel goed groot, en pikte soms wat, maar dat was het zo wat, dus toppie!