Hier ben ik weer

Wat een jaar is het tot nu toe al geweest, in februari moesten die amandelen er uit, en de neuspoliepen, bam, 3 weken thuis. En, net op het moment dat ik terug mocht gaan sporten, wooop, elleboog gebroken, weer thuis.
Een gebroken elleboog is wel pijnlijk! Pijnlijker dan amandels die er uit moeten... Dus aan iedereen die nog zijn amandels weg wilt, piece of cake, echt! Ok, je kan eventjes (bij mij was dat dan een week of drie) niet goed eten, maar het valt goed mee.
Die elleboog daarentegen, pijn pijn pijn, kwam daarnog bij dat ik allergisch reageerde op de gips, dus niet enkel jeuk in de gips, maar overal, echt overal, mijn benen, rug, buik, alles! Allergiepillekes x 3, zellfmedicatie FTW!

Voila, als het goe weer is, dan plaatsen wij een sneeuwfoto met vertraging, iedereen was lekker ingeduffeld, ik kon niet, dus whoop, met trui open naar buiten, brrrr...

 Marie helpen met haar tijgertje, het lukt, maar tja, niet zo handig die jas die over je hangt en constant afvalt, grrrrrr

Retro-style! Gevonden in de webshop zoeteliefshop.nl, ze hebben er echt super schattige dingetjes!

Iedere keer hetzelfde

Iedere keer moet ik schrijven, sorry, lang geleden, het zal beteren, maar nu heb ik effectief een excuus... Op de quiz van het werk heb ik namelijk, tijdens de laatste doe-ronde, een mooie val georchestreerd, en bam, mijn elleboog gebroken, goed bezig! Het eerste moment dacht ik echt, no worries, no biggie, maar een half uur later dacht ik al iets heel anders, namelijk: PIJN!!

Toch nog naar huis gereden, maar de vrijagmorgen richting dokter, dan ziekenhuis, spoed, en met een gips terug naar huis... Zo een goeie ouderwetse gips, van 3 kilo, mega zwaar, en dat voor 12 dagen! Ondrtussen een lichtere gips, maar typen gebeurt nog met 1 hand, dus sorry voor de typfouten... Ik word zot van de jeuk, dus tips meer dan welkom! En dit nog minimum voor 2 weken... joy!

Anyways, het haken, daar staat een stop op momenteel, too much pain, echt jamer, want nu zit ik thuis en kan ik niks doen!

Maar dit hebben we naast wat mutsen al gemaakt :)

En toen waren ze weg

Ja, toen waren de amandels weg, poef, verdwenen, wel uhm... zo pooef ging het nu ook weer niet echt. Een operatie-tje verder waren ze weg, zo is het meer gegaan.
Amandels weg, gedaan met samenwerken en vooral tegen te werken, woot woot! Neuspoliepen ook opgekuist, allemaal in één keer, zodat we efkes thuis zaten, suf te zijn van 3 uur narcose, van de pijnstillers, maar iedereen zegt dan: oh het zal zo veel beter zijn zonder, dus daar hoop ik in ieder geval ook op!
Foto's van net na de operatie zijn weinig interessant, maar ik heb wel nog een mutsje gehaakt voor onze babygirl!

 Mijn model wilde niet goed meewerken voor de eerste foto..

Voor het tweede mutsje wel, het zouden konijnenoortjes moeten voorstellen, maar ik vind het precies meer hondenoortjes..

En ja, mijn haakgerief zit in een doos met Crafty crap op :)

En de nieuwe hobby ging dan door

Ja, ongelooflijk maar waar, het haken bevalt mij wel, dus het volgende projectje kon beginnen. Dit keer een muts voor de kleine meid...

Haken met een dubbele draad, geen idee wat ze er mee bedoelde, maar ik startte toch. Om na een rij of 10 te ontdekken dat dit geen soort van draad is, maar het effectief haken is met twee draden, ik had het kunnen weten... Maar oefening baart kunst, dus opnieuw! Ik denk dat ik 3 keer opnieuw ben begonnen! 

Maar het resultaat mag er toch wel zijn, althans voor een tweede poging tot iets :)

Nog wat fotokes? Na de break!

De nieuwe hobby

Ik had het reeds vermeld, en nu dus meer erover, de nieuwe hobby!

Een tijdje terug, zag ik in het foldertje van den Aldi, haaksetjes, en ik dacht, hey, waarom niet eens proberen, dus ik 3 setjes gaan halen, een uil, een rendier en een muts... Klein starten, en vooral nog niet te veel investeren, want wie weet ben ik het na twee rijen al beu!

Maar daar gingen we dus, met als eerste uitdaging, het uiltje. Simpel principe, je haakt de voorkant, verschillende kleurtjes, en de achterkant is gewoon een soort stof/vilt dat er tegenaan genaaid wordt.

En dan het resultaat...

Tja, een eerste probeersel dus, met redelijk wat fouten, zo heb ik iedere keer op het einde van een rij de losse steek vergeten om mijn uiltje deftig te kunnen draaien, en zo ziet het bekje er niet zo denderend uit. Maar ik heb het toch gedaan, en afgewerkt! Met floskes op de oortjes en al...

Dus je, van proberen kan je leren, dus het was 'op weg naar de volgende creatie', en die is er ondertussen ook al, maar dat is voor een volgende keer :)

De meest late wensen van het jaar!

Veel later kan toch niet meer... maar toch hier zijn ze dan...

Voor iedereen een spetterend 2016!

En hopelijk wat meer blogposts dit jaar van mijn kant dus, we kunnen maar proberen natuurlijk, maar ja, het is altijd druk en ik heb een nieuwe hobby, meer daarover later!

The most wonderful time of the year

Zo noemen ze de Kerstperiode toch, niet? Ik vind het in ieder geval iets hebben, overal lichtjes (ook al valt het in onze wijk wat tegen, slechts 3 huizen met lichtjes!), de kerstboom in huis, pakjes verzamelen, en jaja, en snel kruipende baby, die is er ook.

Hoe gaat dat nu met de kruipbaby en de kerstboom? Super eigenlijk, we hebben het woordje 'neen' geleerd, en nu zit ze mooi voor de boom te wijzen en te schudden met haar hoofdje, zalig toch :)

Maar iets anders, ondertussen is de Sint ook gepasseerd, en hoe moet ik het zeggen, ons klein popje was geen superfan...

Het cadeautje, dat was dan weer wel goed bevonden, ze hield het vast tot we thuis waren :D